Tincalculator – bereken de materiaalwaarde van tin
Materiaalwaarde · Tin
41,60 €
1.000,00 g × 1 × 0,0416 €/g = 41,60 €
Inkoopprijs: Het bedrag dat een dealer of raffinaderij werkelijk betaalt. Dit is doorgaans 2–10% onder de smeltwaarde, omdat verwerkingskosten en marge worden afgetrokken.
Gids: de tinwaarde berekenen
Soldeer houdt elektronica bij elkaar
De grootste toepassing van tin is soldeer. Vroeger was dat een tin-loodlegering; sinds de EU voor de meeste elektrische apparatuur loodvrij solderen voorschrijft, bestaat soldeer hoofdzakelijk uit tin met kleine hoeveelheden zilver en koper. De tinbehoefte per soldeerverbinding is daardoor gestegen.
Dat koppelt de tinprijs aan de elektronicaproductie — aan smartphones, computers, voertuigelektronica, fotovoltaïek. Het is vraag die uit miljoenen kleine hoeveelheden bestaat: één soldeerverbinding weegt milligrammen, terwijl het totaal over de wereldproductie honderdduizenden tonnen bedraagt.
Voor de verkoper betekent dit: elektronicaschroot bevat tin, maar verspreid en verbonden met andere metalen. Zonder analyse is de hoeveelheid niet vast te stellen, en wij geven daarvoor bewust geen schattingen. Gespecialiseerde recyclers werken met monsteranalyses.
Tinwerk, blik, brons
Tinnen kannen, borden en figuren zijn gemaakt van tinlegeringen, vroeger vaak met lood, tegenwoordig loodvrij met antimoon en koper. Oude stukken dragen vaak een gehaltemerk, en verzamelstukken kunnen meer waard zijn dan hun materiaalwaarde — deze calculator geeft de materiaalwaarde, niet de verzamelwaarde.
Blik is met tin bedekt staalplaat: het conservenblik. De tinlaag is vederlicht en beschermt het staal tegen de inhoud. Net als bij gegalvaniseerd staal: wie een blik weegt, weegt staal, geen tin.
Tot slot is brons een koper-tinlegering, en een van de oudste materialen die er zijn. Het tingehalte ligt meestal tussen een eencijferig en een laag tweecijferig percentage, maar varieert per soort — een berekening alleen op basis van de tinprijs is daarom misleidend.
Tinpest en herkomstbewijs
Zuiver tin heeft een eigenaardigheid: onder ongeveer dertien graden Celsius is niet de bekende metallische vorm de stabiele, maar een bros, grijs poeder. De omzetting verloopt zeer langzaam en wordt pas bij aanzienlijk lagere temperaturen merkbaar, maar ze is echt — historische tinnen figuren uit koude kerken laten haar zien als grijze, brokkelige plekken. Legeringstoevoegingen onderdrukken haar, daarom heeft alledaags tinwerk er nauwelijks last van.
Economisch belangrijker is de herkomst. Tin is een van de zogeheten conflictmineralen, en importeurs in de EU en de VS vallen onder zorgvuldigheidsverplichtingen in de toeleveringsketen. Dat maakt inkoop uit bepaalde regio's duurder en verschuift handelsstromen.
Het aanbod komt hoe dan ook uit enkele landen, vooral China, Indonesië, Myanmar en Peru. Een stillegging van de winning of een exportbeperking in een van hen beweegt de wereldmarktprijs merkbaar — een kleine markt met geconcentreerd aanbod reageert gevoelig.