Rutheniumprijs Vandaag met Grafiek

De bekendste quotering is de Johnson Matthey Base Price: de prijzen die het bedrijf zijn groothandelsklanten biedt.

Umicore is even expliciet: zijn quoteringen zijn “of pure statistical nature and must be looked at as indications only”. Ruthenium staat zelfs een trede informeler dan rodium: voor rodiumspons bestaat sinds 2023 een LPPM-accreditatie, voor ruthenium is geen vergelijkbare procedure genoemd.

De groei van 2023 tot 2025 kwam van caprolactam voor nylon 6, uit China; voor 2026 verwacht Johnson Matthey een daling met dubbele cijfers.

Weerstandspasta’s van rutheniumoxide zitten volgens de IPA in vrijwel elk chipbouwdeel, daarnaast harde schijven en halfgeleiderverbindingen — maar wie alleen “de datacentra drijven ruthenium op” schrijft, laat de helft weg: HAMR, de opvolger van de huidige opslagtechniek, gebruikt volgens de IPA duidelijk minder ruthenium. In de chlooralkali-elektrolyse zitten rutheniumoxidelagen op de dimensiestabiele anoden: dat klinkt als een voetnoot van 10,7 % en is de stabielste vraagbron van dit metaal. Bij de PEM-waterelektrolyse levert ruthenium de activiteit en iridium de duurzaamheid — geen concurrenten maar een paar.

Het aanbod wordt niet door de eigen prijs gestuurd: ruthenium wordt nergens als hoofdproduct gewonnen en is naar massa ongeveer 7 % van de PGM-mand. Hoeveel vrijkomt hangt af van welk rif de platinaproducenten afbouwen — het UG2-rif is rijk aan ruthenium, rodium en iridium, het Merensky-rif arm — en dat is een mijnplan dat voor platina is geschreven. Zelfs als het kapitaal reageert volgt de tijd niet: 8 tot 18 maanden voor een herstart, 6 tot 8 jaar voor een diepe schacht.

Bij rodium leveren afgedankte autokatalysatoren ongeveer 31 % van het aanbod. Bij ruthenium wijst Johnson Matthey geen secundair aanbod in de open kringloop uit — die regel bestaat in de tabel niet, want ruthenium zit in chipweerstanden en elektrodelagen, in mengsels. Een hoge prijs verlicht de markt dus niet, en gekwantificeerde recyclingvolumes bestaan niet.

Johnson Matthey noemt als een van de oorzaken van de krapte van 2025: “Chinese export controls on ruthenium and ruthenium-containing materials, imposed in February 2025, may have intensified shortages in other regions.”

• ◆ Het verschil tussen inkoop en verkoop is de grootste kostenpost die er is: 30,0 % tegenover 7,0 % bij platina. Op dezelfde dag kopen en verkopen kost bijna een derde van de inzet, vóór belasting.
• ◆ Verkopen betekent de ene koper vinden: een raffinadeur, tegen diens inkoopprijs van die dag.
• ◆ Online kopen zonder bedenktijd: art. VI.53, 2° WER sluit het herroepingsrecht uit bij goederen waarvan de prijs aan de financiële markt is gebonden. Ruthenium valt daar precies onder.
• ◆ Beursgenoteerde producten: hier is niets vastgesteld. Johnson Matthey rapporteert fondsposities voor platina, palladium en rodium; voor ruthenium geen — het ontbreken van een vermelding, geen bewijs dat er geen product bestaat.

Art. 92, § 1 WIB92 noemt als financiële activa financiële instrumenten, verzekeringscontracten, cryptoactiva, en in onderdeel d) boekgeld, elektronisch geld én beleggingsgoud in de zin van artikel 344, lid 1 van Richtlijn 2006/112/EG. De meerwaarde daarop is divers inkomen tegen 10 % (art. 171, 2°, e) WIB92). Zilver, platina, palladium en ruthenium staan nergens in die wet — van de edelmetalen is alleen goud geraakt, en zelfs daarvan niet elke munt.

“Geen belastbaar feit” geldt wel alleen binnen normale verrichtingen van het beheer van een privévermogen; daarbuiten staat art. 90, eerste lid, 1° WIB92 met 33 % plus gemeentelijke opcentiemen. Ruthenium is daarbij een roerend voorwerp en geen financieel actief, en dat werkt gunstig uit: sinds artikel 55 van de wet van 15 juli 2026 geldt voor roerende voorwerpen een onweerlegbaar vermoeden van normaal beheer tot 972 euro bruto-opbrengst (vanaf aanslagjaar 2027) — beleggingsgoud is daarvan uitgesloten, ruthenium niet. Daarboven is er geen getal: voor beroepsmatig handelen kent de wet geen aantal, geen omzet en geen frequentie.