Beschikbaar in 27 EU-landen — in jouw taal, met lokale btw-tarieven en rekenmachines
Land

Smeltwaarde-calculator ??? Bereken de materiaalwaarde van uw edelmetaal

Per: 05/20/2026, 21:55 · Update-interval: 1 minuut ·
Live
De smeltwaarde-calculator bepaalt de zuivere materiaalwaarde van uw edelmetalen ??? de prijs die het bevatte fijnmetaal op de spotmarkt waard is. Voer het metaal, gewicht en gehalte in, of selecteer een bekende munt uit de lijst voor automatische berekening. De smeltwaarde is de belangrijkste maatstaf bij verkoop aan raffinaderijen en handelaren, aangezien zij de bodem van de inkoopprijs vormt. Numismatische munten kunnen aanzienlijk meer waard zijn, terwijl oud goud en tandgoud doorgaans tegen smeltwaarde worden verhandeld. In de onderstaande gids leert u het exacte verschil tussen smeltwaarde en inkoopprijs, hoe u gehaltemerken correct leest en waar u op moet letten bij tandgoud en oude sieraden.
Goud prijs: 3,910.61 € | Vandaag: +1.26% | 7 dagen: -3.0% | 30 dagen: -5.6%

Voorbeeld: 999 = 0,999, 585 = 0,585, 333 = 0,333

Materiaalwaarde

3,909.78 EUR

Zuiver gewicht: 31.10g · Spotprijs: 3,910.61 EUR/oz

Bekende munten

Klik op een munt om de waarden automatisch in te vullen

Wat is de smeltwaarde?

De smeltwaarde (ook wel metaalwaarde of intrinsieke waarde) is de zuivere materiaalwaarde van het edelmetaal dat in een voorwerp aanwezig is. Het geeft aan hoeveel het voorwerp waard zou zijn als u het omsmeltte en het daarin aanwezige fijngoud, fijnzilver, platina of palladium op de actuele spotprijs verkocht.

De smeltwaarde vertegenwoordigt daarmee de absolute bodemwaarde van elk edelmetaalobject. Geen rationele verkoper zou onder deze prijs moeten verkopen, omdat het materiaal alleen al dit bedrag waard is.

De smeltwaardformule

Smeltwaarde = Gewicht (g) × Gehalte × Spotprijs per gram

Voorbeeld: 10 g × 0,585 × 88,50 EUR/g = 517,73 EUR

Smeltwaarde vs. andere waardebegrippen

  • Nominale waarde: De denominatie die op een munt staat gestempeld (bijv. 100 EUR op een goudmunt). Voor beleggingsmunten ligt de nominale waarde ver onder de smeltwaarde en is puur symbolisch.
  • Verzamelwaarde: De numismatische waarde, bepaald door zeldzaamheid, conditie en vraag. Bij zeldzame munten kan deze vele malen de smeltwaarde bedragen.
  • Inkoopprijs: Het bedrag dat een dealer of raffinaderij werkelijk betaalt. Dit is doorgaans 2–10% onder de smeltwaarde, omdat verwerkingskosten en marge worden afgetrokken.
  • Spotprijs: De huidige marktprijs voor één troy ounce (31,1035 g) zuiver edelmetaal op internationale handelsplaatsen. Dit is de berekeningsbasis voor de smeltwaarde.

Smeltwaarde vs. inkoopprijs

Wie schroot of edelmetaalobjecten verkoopt, zal van een dealer vrijwel nooit de volledige smeltwaarde ontvangen. De werkelijke inkoopprijs bedraagt afhankelijk van product en aanbieder 85% tot 98% van de smeltwaarde. Het verschil bestaat uit diverse kosten en marges die in de verwerkingsketen ontstaan.

Gangbare aftrekposten op de smeltwaarde

  • Raffinagekosten (1–3%): Het edelmetaal moet worden gescheiden van legerings­componenten en worden omgezet in fijngoud/fijnzilver. Raffinaderijen rekenen hiervoor een vergoeding die afhangt van legering en hoeveelheid.
  • Analysekosten (0,5–2%): Vóór aankoop moet het werkelijke gehalte worden bepaald. XRF-analyse, streeptests of smeltanalyses brengen kosten met zich mee die de dealer doorberekent.
  • Dealermarge (2–5%): De dealer moet huur, personeel en verzekering betalen en heeft een winstmarge nodig. Bij grotere hoeveelheden daalt de procentuele marge doorgaans.
  • Prijsrisico: Tussen aankoop en wederverkoop kan de edelmetaalprijs dalen. Dealers verdisconteren dit risico, met name op volatiele markten.

Wanneer is een premie boven de smeltwaarde gerechtvaardigd?

Niet elk edelmetaalobject moet worden verkocht voor de smeltwaarde. Voor bepaalde producten ligt de werkelijke marktwaarde aanzienlijk hoger:

  • Zeldzame verzamelmunten: Historische munten zoals de Nederlandse tientje of zeldzame jaargangen kunnen numismatisch vele malen de smeltwaarde bereiken. Laat de verzamelwaarde altijd beoordelen vóór omsmelting.
  • Beperkte oplages: Munten met kleine aantallen (bijv. proof-versies, speciale uitgaven) hebben vaak een verzamelpremie die ver boven de materiaalwaarde ligt.
  • Designersieraden en antiek: Gouden sieraden van gerenommeerde merken (Cartier, Tiffany) of antieke stukken met culturele waarde mogen nooit voor de smeltwaarde worden verkocht.

Praktische tip: Vergelijk altijd minimaal drie inkoopoffertes. Online goudopkopers betalen vaak 1–3% meer dan lokale juweliers, omdat zij lagere vaste kosten hebben. Gebruik onze Inkoopprijscalculator om realistische uitbetalingsbedragen te bepalen.

Gehalte bepalen — keurmerken lezen

Gehalte (ook fijnheid of zuiverheid) geeft het aandeel zuiver edelmetaal in een legering aan. Het wordt uitgedrukt in duizendsten: een gehalte van 750 betekent dat 750 van de 1.000 gewichtsdelen uit zuiver goud bestaan. Gehalte is de doorslaggevende factor bij de smeltwaardebepaling.

Gangbare keurmerken en hun betekenis

333
8 karaat — 33,3% fijngoud
Budgetsieraden, gangbaar in Duitsland
375
9 karaat — 37,5% fijngoud
Sieraden uit VK/Ierland, zeldzaam in Nederland
585
14 karaat — 58,5% fijngoud
Gangbaar sieradengoud internationaal
750
18 karaat — 75,0% fijngoud
Hoogwaardig sieraad, internationaal gangbaar
900
21,6 karaat — 90,0% fijngoud
Historische munten (bijv. Vreneli, Napoleon)
916
22 karaat — 91,6% fijngoud
Sovereign, American Eagle
999
24 karaat — 99,9% fijngoud
Beleggingsbaren, Maple Leaf, Wiener Philharmoniker
999.9
24 karaat — 99,99% fijngoud
Hoogste zuiverheid (Four Nines Fine)

Waar vindt u het keurmerk?

Keurmerken zijn kleine stempels die in het edelmetaal zijn geslagen of lasergraveringen. Afhankelijk van het voorwerp bevinden ze zich op verschillende plaatsen:

  • Ringen: Aan de binnenkant van de band, vaak samen met het meesterteken.
  • Kettingen en armbanden: Op het slotje of op een klein plaatje bij de sluiting.
  • Baren: Gestempeld op de voorzijde, samen met gewicht, fabrikant en serienummer.
  • Munten: Het gehalte staat op de rand of de keerzijde (bijv. ".999 FINE GOLD").

Geen keurmerk? Testmethoden

Als het keurmerk ontbreekt of onleesbaar is, zijn er verschillende methoden om het gehalte te bepalen:

  • XRF-analyse (röntgenfluorescentie): De nauwkeurigste non-destructieve methode. Een röntgenstraal exciteert de atomen in het materiaal en uit de uitgestraalde straling wordt de exacte samenstelling bepaald. Veel juweliers en raffinaderijen bieden deze service aan (ca. 10–30 EUR).
  • Streeptest (toetssteen): Het edelmetaal wordt over een zwarte toetssteen gewreven. De streep wordt behandeld met testzuren. Afhankelijk van de reactie kan het gehalte worden bepaald op 1–2 karaat nauwkeurig. Gangbaar bij juweliers, laat minimale sporen achter.
  • Zuurtest (koningswater): Een druppel testzuur wordt direct op het materiaal aangebracht. Goud lost alleen op in koningswater (zoutzuur + salpeterzuur). De reactie geeft het gehalte aan maar laat een klein spoor achter.
  • Dichtheidsbepaling: Goud heeft een karakteristieke dichtheid van 19,3 g/cm³. Door wegen in lucht en in water (principe van Archimedes) kan worden bepaald of het materiaal echt is. Wolfraamvervalsmunten kunnen echter vergelijkbare dichtheden vertonen.

Smeltwaarde van tandgoud en schroot

Tandgoud en schroot zijn twee van de meest voorkomende bronnen waarbij de smeltwaarde de doorslaggevende waarderings­basis is. In tegenstelling tot beleggingsmunten of baren heeft dit materiaal geen verzamelwaarde — de zuivere materiaalwaarde bepaalt wat het waard is.

Tandgoud: legeringen en gehalte

Tandgoud is geen uniforme legering. Afhankelijk van het doel en de fabricageperiode varieert het gehalte aanzienlijk:

  • Hoog goudgehalte (750–900): Inlays en onlays worden vaak gemaakt van 750 of 900 goudlegeringen. Deze bevatten 75–90% zuiver goud en hebben een overeenkomstig hoge smeltwaarde.
  • Middelhoog gehalte (585–750): Kronen en bruggen bestaan doorgaans uit 585 tot 750 goudlegeringen. Het exacte goudgehalte hangt af van de tandtechnicus en de eisen voor hardheid en biocompatibiliteit.
  • Laag goudgehalte (333–585): Soms worden goedkopere legeringen gebruikt die naast goud ook zilver, palladium, platina en koper bevatten. Deze secundaire metalen hebben ook een smeltwaarde.
  • Keramische facings: Veel kronen zijn gedeeltelijk bekleed met keramiek. Dit materiaal heeft geen edelmetaalwaarde en moet vóór omsmelting worden verwijderd, wat de kosten enigszins verhoogt.

Schroot verzamelen en recyclen

Schroot zijn beschadigde, ouderwetse of niet meer gedragen gouden sieraden. Typische voorbeelden zijn gebroken kettingen, enkele oorbellen, verbogen ringen of versleten armbanden. Gouden horlogekastjes, vergulde brillenmonturen en manchetknopen vallen hier ook onder.

  • Sorteren op gehalte: Scheid uw schroot op keurmerk (333, 585, 750). Gemengde zendingen bemoeilijken de beoordeling en leiden tot lagere inkoopprijzen.
  • Let op minimumhoeveelheden: Veel raffinaderijen accepteren pas vanaf 20–50 gram. Verzamel kleinere hoeveelheden totdat u de minimumhoeveelheid bereikt om betere condities te krijgen.
  • Stenen en onedele metalen verwijderen: Edelstenen, glasstenen, stalen sluitingen en leren delen moeten van tevoren worden verwijderd, zodat ze het gewicht niet vertekenen.

Raffinaderij vs. dealer

Bij de verkoop van tandgoud en schroot zijn twee opties beschikbaar:

  • Raffinaderij (rechtstreeks): Betaalt doorgaans 95–98% van de smeltwaarde. Analyse via XRF of smeltanalyse is nauwkeurig en het resultaat is transparant. Nadeel: vaak minimumhoeveelheden en langere verwerkingstijd (3–7 werkdagen). Grote raffinaderijen: Umicore, Schöne Edelmetaal, Heraeus.
  • Goudhandelaar/juwelier (lokaal): Betaalt doorgaans 85–93% van de smeltwaarde. Daar tegenover staat directe contante betaling, geen minimumhoeveelheid en persoonlijk advies. Ideaal voor kleinere bedragen of als snelle liquiditeit nodig is.

Belangrijk: Vanaf een inkoopwaarde van 2.000 EUR is de dealer wettelijk verplicht uw identiteit te verifiëren (Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme, Wwft). Neem een geldig identiteitsbewijs mee. Bij verzending naar een raffinaderij moet een kopie van uw ID worden bijgesloten.

Veelgestelde vragen over de smeltwaarde

Wat is precies de smeltwaarde van goud?
De smeltwaarde is de zuivere materiaalwaarde van het edelmetaal dat in een voorwerp aanwezig is. Die wordt berekend uit het gewicht van het voorwerp vermenigvuldigd met het gehalte (bijv. 0,585 voor 585-goud) en de actuele spotprijs per gram. De smeltwaarde vertegenwoordigt de absolute waardebodem — geen voorwerp dat edelmetaal bevat, mag onder deze prijs worden verkocht.
Waarom betaalt de dealer minder dan de smeltwaarde?
Dealers en raffinaderijen moeten raffinagekosten (scheiding van de legering), analysekosten (bepaling van het gehalte) en hun winstmarge aftrekken. Ze dragen ook een prijsrisico, omdat de edelmetaalprijs tussen aankoop en wederverkoop kan dalen. Afhankelijk van de aanbieder bedraagt de inkoopprijs 85–98% van de smeltwaarde.
Hoe identificeer ik het gehalte van mijn sieraden?
Zoek naar het keurmerk — een klein stempel met een driecijferig getal (bijv. 333, 585, 750). Bij ringen zit het aan de binnenkant, bij kettingen bij het slotje, bij baren op de voorzijde. Als het keurmerk ontbreekt, kan een juwelier het gehalte bepalen via XRF-analyse of streeptest. Een XRF-analyse kost ca. 10–30 EUR en is non-destructief.
Welk gehalte heeft tandgoud?
Tandgoud varieert sterk in gehalte. Inlays bestaan vaak uit 750 tot 900 goud (75–90% fijngoud), kronen en bruggen doorgaans uit 585 tot 750 goud. Naast goud bevatten tandlegeringen vaak zilver, palladium, platina en koper, die ook een materiaalwaarde hebben. De exacte samenstelling kan alleen worden bepaald door XRF-analyse of smeltanalyse.
Is het de moeite waard om schroot om te smelten?
Ja, met name wanneer de goudprijs hoog is en u de sieraden niet meer gebruikt. Zelfs kleine hoeveelheden tellen op: 10 gram 585-goud bij een goudprijs van 88 EUR/g heeft een smeltwaarde van circa 515 EUR. Verzamel schroot totdat u de minimumhoeveelheid van de raffinaderij bereikt (20–50 g) voor de beste condities. Controleer altijd eerst de verzamelwaarde — zeldzame of antieke stukken kunnen aanzienlijk meer waard zijn.
Hoe verschilt de smeltwaarde per edelmetaal?
De berekening is voor alle edelmetalen identiek: gewicht × gehalte × spotprijs/g. De gangbare gehaltes en spotprijzen verschillen echter aanzienlijk. Goud wordt meestal verhandeld als 333 tot 999, zilver als 800 tot 999, platina als 850 tot 999. Omdat de goudprijs per gram circa 80 keer hoger is dan de zilverprijs, heeft zelfs een klein goudstuk een aanzienlijk hogere smeltwaarde dan een groot zilveren object.

Cookiebanner? Nee!

Geen tracking, geen advertenties, geen surveillance. Beloofd. → Promesse de Confidentialité ←

Fout melden

Help ons de site te verbeteren