Επενδύσεις & Οικονομία

Το Bretton Woods είναι το διεθνές νομισματικό σύστημα που ιδρύθηκε το 1944, το οποίο συνέδεσε το δολάριο ΗΠΑ με τον χρυσό και πήρε το όνομά του από τον τόπο διεξαγωγής της διάσκεψης στο Νιου Χάμσαϊρ.

Οι αγορές κεντρικών τραπεζών αφορούν την απόκτηση αποθεμάτων χρυσού από εθνικές κεντρικές τράπεζες για την ενίσχυση των συναλλαγματικών αποθεμάτων και ως στρατηγική αντιστάθμιση έναντι νομισματικών και συστημικών κινδύνων.

Η αντιστάθμιση κινδύνου χρυσωρυχείων περιγράφει την πρακτική των παραγωγών χρυσού να πωλούν μελλοντικές ποσότητες παραγωγής μέσω προθεσμιακών συμβολαίων σε προκαθορισμένη τιμή, ώστε να προστατευθούν από πτώση της τιμής του χρυσού.

Η αξία ουσίας (γνωστή και ως αξία υλικού) ενός αντικειμένου από πολύτιμο μέταλλο είναι η καθαρή αγοραία αξία του περιεχόμενου καθαρού μετάλλου, που υπολογίζεται από το καθαρό βάρος επί την τρέχουσα τιμή spot.

Νομοθετική επιταγή των ΗΠΑ του 1933, που ανάγκασε τους ιδιώτες να παραδώσουν τον χρυσό τους στην Federal Reserve και απαγόρευσε την ιδιωτική κατοχή χρυσού για περίπου 40 χρόνια.

Ασφαλές καταφύγιο είναι ένα περιουσιακό στοιχείο που σε περιόδους οικονομικής ή πολιτικής αβεβαιότητας διατηρεί ή αυξάνει την αξία του, ενώ άλλες κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων υποχωρούν.

Η διαφοροποίηση είναι η κατανομή κεφαλαίου σε διαφορετικές κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων, περιοχές ή νομίσματα, με σκοπό τη μείωση του συνολικού κινδύνου ενός χαρτοφυλακίου.

Η ελεύθερη αποθήκη τελωνείου (τελωνειακή αποθήκη) είναι κρατικά εγκεκριμένος χώρος όπου εμπορεύματα μπορούν να αποθηκευτούν εκτός του τελωνειακού εδάφους της ΕΕ, χωρίς να οφείλονται εισαγωγικοί δασμοί ή ΦΠΑ εισαγωγής.

Χρηματοδοτικές εταιρείες που παρέχουν προκαταβολικά κεφάλαια σε ορυχεία και λαμβάνουν σε αντάλλαγμα το δικαίωμα να αγοράζουν μελλοντική παραγωγή πολύτιμων μετάλλων σε προκαθορισμένη τιμή ή έναντι αμοιβής βάσει κύκλου εργασιών.

Ιδιωτική φύλαξη σημαίνει τη φυσική φύλαξη πολύτιμων μετάλλων από τον ίδιο τον ιδιοκτήτη – σε χρηματοκιβώτιο στο σπίτι, σε τραπεζική θυρίδα ή σε άλλο σημείο της επιλογής του.

Νομισματικό σύστημα στο οποίο η αξία ενός νομίσματος είναι σταθερά συνδεδεμένη με μια καθορισμένη ποσότητα χρυσού.

Ο κατανεμημένος χρυσός αναφέρεται σε φυσικό χρυσό που έχει ατομικά αντιστοιχιστεί σε έναν ιδιοκτήτη, φυλάσσεται ξεχωριστά και δεν εγγράφεται στον ισολογισμό του θεματοφύλακα.

Η κατανομή αναφέρεται στη στοχευμένη διαίρεση ενός χαρτοφυλακίου σε διάφορες κατηγορίες επενδύσεων – μεταξύ αυτών και τα πολύτιμα μέταλλα – ώστε ο κίνδυνος και η απόδοση να τεθούν σε μια επιθυμητή σχέση.

Το κόστος ευκαιρίας του χρυσού περιγράφει τη διαφυγούσα απόδοση που θα προέκυπτε αν το κεφάλαιο που δεσμεύεται σε χρυσό επενδυόταν αντ' αυτού σε τοκοφόρες ή αποδοτικές επενδύσεις.

Μετοχές εταιρειών που εξορύσσουν πολύτιμα μέταλλα ή άλλες πρώτες ύλες και προσφέρουν μια μοχλευμένη συμμετοχή στην εξέλιξη της τιμής των αντίστοιχων μετάλλων.

Μη κατανεμημένος χρυσός είναι μια αξίωση σε χρυσό έναντι τράπεζας ή παρόχου, στην οποία δεν αντιστοιχεί συγκεκριμένη, φυσικά διαχωρισμένη ράβδος ή νόμισμα.

Ως νόμισμα κρίσης χαρακτηρίζονται περιουσιακά στοιχεία που σε φάσεις οικονομικής ή πολιτικής αστάθειας θεωρούνται ιδιαίτερα σταθερά ως προς την αξία τους και για τον λόγο αυτό αναζητούνται εντονότερα.

Το πραγματικό επιτόκιο είναι το ονομαστικό επιτόκιο διορθωμένο κατά τον πληθωρισμό και δείχνει ποια πραγματική μεταβολή αγοραστικής δύναμης επιφέρει μια επένδυση.

Η προστασία από τον πληθωρισμό περιγράφει την ιδιότητα ενός περιουσιακού στοιχείου να διατηρεί ή να αυξάνει την πραγματική αγοραστική δύναμη του επενδεδυμένου κεφαλαίου ακόμη και όταν το γενικό επίπεδο τιμών ανεβαίνει.

Η προστασία περιουσίας περιλαμβάνει στρατηγικές και μέσα που στοχεύουν στη διατήρηση της πραγματικής αξίας μιας περιουσίας έναντι του πληθωρισμού, της υποτίμησης νομισμάτων, των κρίσεων και των πολιτικών κινδύνων.

Στο πρόγραμμα αποταμίευσης πολύτιμων μετάλλων αγοράζει κανείς τακτικά χρυσό ή ασήμι για ένα σταθερό ποσό — το φαινόμενο του μέσου κόστους εξομαλύνει τις διακυμάνσεις της τιμής.

Το πρόγραμμα αποταμίευσης χρυσού είναι ένα μοντέλο τακτικής επένδυσης, όπου σε καθορισμένα διαστήματα επενδύεται ένα σταθερό χρηματικό ποσό σε φυσικό χρυσό ή σε τίτλους με υποκείμενο τον χρυσό.

Το φαινόμενο μέσου κόστους περιγράφει το γεγονός ότι οι τακτικές αγορές ενός περιουσιακού στοιχείου με σταθερό ποσό οδηγούν αυτόματα σε ευνοϊκότερη μέση τιμή απ' ό,τι ο αριθμητικός μέσος όρος όλων των επιμέρους τιμών.