Aktualne kursy walut z wykresami i danymi historycznymi

Kto kupuje metale szlachetne w euro, ponosi jednocześnie dwa ryzyka: ryzyko cenowe metalu (wahania ceny dolarowej) i ryzyko walutowe (wahania kursu EUR/USD). W niektórych fazach rynkowych oba efekty wzajemnie się wzmacniają — na przykład gdy dolar się umacnia, a cena złota jednocześnie rośnie. W innych fazach neutralizują się nawzajem: złoto spada w dolarach, ale słabsze euro łagodzi stratę.

Dla długoterminowych inwestorów w metale szlachetne ta wzajemna zależność jest szczególnie istotna, ponieważ ruchy walutowe mogą przez lata stanowić znaczną część całkowitych zwrotów. Między 2014 a 2015 rokiem cena złota w euro wzrosła o ponad 10%, mimo że faktycznie nieznacznie spadła w dolarach — różnicę zrobiło silne umocnienie dolara.

Od wprowadzenia euro w styczniu 1999 roku kurs EUR/USD przeszedł ogromny zakres. Zaczął od 1,1747, spadł do historycznego minimum 0,8225 w październiku 2000 roku, a następnie wzrósł do historycznego maksimum 1,6038 w lipcu 2008 roku. Potem osiadł w korytarzu między 1,05 a 1,25, z okazjonalnymi odchyleniami — jak krótkotrwała parytet (1:1) we wrześniu 2022 roku.

Ten zakres wahań ponad 80 centów pokazuje, jak masywnie kurs wymiany wpływa na cenę złota w euro w dłuższym terminie. Inwestor euro, który kupił złoto w 2000 roku, gdy EUR/USD wynosił 0,85, płacił znacznie więcej za uncję w euro niż inwestor kupujący przy kursie 1,50 — nawet przy identycznej cenie dolarowej.

Polityka pieniężna EBC jest centralną dźwignią dla kursu euro. Podwyżki stóp procentowych wzmacniają euro, ponieważ czynią inwestycje denominowane w euro bardziej atrakcyjnymi. Obniżki stóp i luzowanie pieniężne (Quantitative Easing) osłabiają je, rozszerzając podaż pieniądza i obniżając europejskie rentowności obligacji.

Dla inwestorów w metale szlachetne wyłania się interesujący wzorzec: luźna polityka EBC osłabia euro i czyni złoto droższym w ujęciu euro — nawet jeśli cena dolarowa stagnuje. Jednocześnie niskie realne stopy procentowe zmniejszają koszt alternatywny złota (które nie przynosi odsetek) i podnoszą cenę dolarową. W takich fazach złoto może rosnąć szczególnie silnie w euro, ponieważ oba efekty działają w tym samym kierunku.

W dniu 15 stycznia 2015 roku Szwajcarski Narodowy Bank (SNB) nieoczekiwanie porzucił minimalny kurs wymiany CHF 1,20 za euro obowiązujący od września 2011 roku. W ciągu kilku minut frank umocnił się o około 30%, a kurs EUR/CHF spadł z 1,20 do chwilowo poniżej 0,85. Było to jedno z najbardziej dramatycznych wydarzeń w historii rynku walutowego.

Dla inwestorów w metale szlachetne szok frankowy miał natychmiastowe konsekwencje: cena złota we frankach szwajcarskich gwałtownie spadła mimo stabilnej ceny dolarowej z powodu masywnej aprecjacji. Jednocześnie koszty przechowywania w Szwajcarii i koszty rafinerii dla inwestorów euro gwałtownie wzrosły. Epizod ilustruje, jak nagłe zmiany kursów wymiany mogą zmienić efektywną cenę metalu szlachetnego w obcej walucie.

Według szacunków Szwajcaria przetwarza około dwóch trzecich rafinowanego złota na świecie. Cztery główne rafinerie w Ticino rafinują surowe złoto z całego świata na standaryzowane sztabki. Dla europejskich inwestorów kupujących przez szwajcarskich dealerów lub przechowujących złoto w szwajcarskich wolnych magazynach celnych (freeports) kurs EUR/CHF ma zatem komercyjne znaczenie.

Wolne magazyny celne w Zurychu, Genewie i innych szwajcarskich miastach oferują przechowywanie metali szlachetnych bez VAT, o ile metale pozostają w magazynie. Opłaty za przechowywanie są zazwyczaj naliczane w CHF. Silny frank sprawia, że koszty te są droższe dla inwestorów euro, słaby frank czyni je tańszymi. Dla większych zasobów trend kursu wymiany może przez lata wyraźnie wpływać na koszty przechowywania.

Referendum w sprawie Brexitu w czerwcu 2016 roku wywołało największą deprecjację funta szterlinga w ciągu kilku dekad. Kurs EUR/GBP skoczył z 0,76 do ponad 0,83 z dnia na dzień — funt stracił około 10% wartości wobec euro. W kolejnych latach niepewność co do stosunków handlowych między Wielką Brytanią a UE pozostawała dominującym czynnikiem dla tej pary walutowej.

Dla inwestorów w metale szlachetne Brexit miał pośredni, ale zauważalny efekt: cena złota LBMA, ustalana w Londynie, jest globalnym punktem odniesienia dla ceny złota. Brytyjscy dealerzy rozliczający się w funtach doświadczyli wyraźnego wzrostu ceny złota w swojej walucie krajowej z powodu deprecjacji. Dla inwestorów euro handlujących przez Londyn zmieniła się też struktura cenowa.

Bank Anglii (BoE) realizuje cel inflacyjny na poziomie 2% i odpowiednio dostosowuje stopę bazową (Bank Rate). Różne poziomy stóp procentowych między BoE a EBC napędzają kurs EUR/GBP. Jeśli BoE podnosi stopy bardziej niż EBC, funt się umacnia (EUR/GBP spada); jeśli obniża bardziej, funt deprecjonuje się (EUR/GBP rośnie).

Dla inwestorów w metale szlachetne polityka BoE jest pośrednio istotna: wysokie brytyjskie stopy procentowe wzmacniają funta i mogą sprawić, że zakupy złota przez londyński rynek będą stosunkowo droższe dla inwestorów euro. Odwrotnie, słaby funt czyni Londyn jako centrum handlowe tańszym dla kupujących w euro.

London Bullion Market Association (LBMA) prowadzi największy na świecie rynek pozagiełdowy dla złota i srebra. Cena Złota LBMA, ustalana codziennie o 10:30 i 15:00 czasu londyńskiego, służy jako globalny punkt odniesienia dla banków centralnych, firm wydobywczych, jubilerów i inwestorów. Cena srebra LBMA, cena platyny i cena palladu są również ustalane w Londynie.

Cena złota LBMA jest notowana w dolarach amerykańskich, ale dodatkowo publikowana w funtach brytyjskich i euro. Przeliczenie odbywa się według kursów wymiany obowiązujących w momencie fixingu. Ponieważ Londyn jest głównym miejscem handlu fizycznym złotem, kurs EUR/GBP wpływa na koszty transakcji dla europejskich uczestników rynku, którzy kupują lub sprzedają złoto przez londyńskie banki handlowe i skarbce.